Stilgezet. En hoe nu verder? 

Door corona kwam het openbare leven tijdens dit voorjaar ineens piepend en krakend tot stilstand. Er werden pijnlijke besluiten genomen: verzorgingshuizen en scholen gingen dicht, grenzen werden gesloten, samenkomsten verboden en bruiloften uitgesteld. We moesten noodgedwongen anderhalve meter afstand gaan houden van elkaar. Met corona kwamen verdriet en angst vanuit onverwachte hoek ons leven binnen.

 

Te midden van de nood komen er ook mooie dingen in de maatschappij naar boven. Niet langer gehinderd door een te volle agenda, zijn we met hernieuwde bezieling gaan omzien naar kwetsbare, zieke en eenzame buren en familieleden. Hulpverleners werken harder dan ooit tevoren om met gevaar voor eigen leven de zieken te verzorgen. Ook meldden mensen zich massaal aan als vrijwilliger om ondersteuning te geven waar dat het hardste nodig was en is.

 

Corona heeft ons aangezet tot bezinning en nederigheid

Corona bracht ons in beweging, maar heeft ons ook stilgezet. We zijn geconfronteerd met de kwetsbaarheid van ons bestaan en de grenzen van ons kunnen. Christenen gaven in een lezersonderzoek[1] van het Nederlands Dagblad aan dat ze intensiever zijn gaan bidden en dat de crisis hen ertoe brengt om zich te bezinnen op hun levensstijl. Ze dachten daarbij onder andere aan omgang met de schepping, rentmeesterschap, en ‘de drang naar meer-meer-meer’.

Terwijl we ons noodgedwongen losscheurden van onze patronen, ontstond er ruimte om na te denken of het ook ánders kan. Iemand schreef: ‘Mijn verlangen naar een nieuwe hemel en een nieuwe aarde waar gerechtigheid woont, is gegroeid.’

 

Durven we als nieuwe mensen uit deze crisis tevoorschijn te komen?

Inmiddels komt in Nederland het openbare leven op verschillende fronten weer op gang. De vraag is nu: hoe gaan we verder? Want als God ons inderdaad iets wil zeggen met deze crisis, zoals bijna 2/3 van de deelnemers aan het ND-onderzoek aangaf te vermoeden, dan mag het niet zo zijn dat we straks een denkbeeldige deur achter ons dicht trekken en denken ‘zo, dat is achter de rug’.

Als één ding duidelijk werd door de crisis, dan is het dat God ons aan elkaar gegeven heeft om voor elkaar te zorgen. We hebben allemaal een naaste nodig en de schepping heeft liefdevolle beheerders nodig. Bij onze naasten denken we ook aan de mensen in landen die nauwelijks een vangnet hebben en waar de crisis ernstiger gevolgen zal hebben dan in Nederland. Voor hen is dit een nieuwe crisis bovenop de bestaande crisis van armoede, geweld en/of honger.

 

Rechtdoen in tijden van corona

Graag willen we op zondag 14 juni stilstaan bij de aloude opdracht van God zoals die verwoord werd door de profeet Micha, een profeet die leefde in een tijd waarin welvaart en macht in handen waren van een kleine groep mensen en die gekenmerkt werd door ongerechtigheid. Een samenleving waarin paralellen lopen naar onze samenleving.

 

Er is jou, mens, gezegd wat goed is, je weet wat de Heer van je wil: niets anders dan recht te doen, trouw te betrachten en nederig de weg te gaan van je God.

– Micha 6:8 (NBV) 

 

Het is de kerntekst van het internationale Micha Global en een tekst die vele christenen uit hun hoofd kennen. Laten we samen onderzoeken wat God ons in deze crisistijd met deze tekst wil zeggen en hoe we dit kunnen toepassen in ons dagelijks leven, waarin we oog hebben voor mensen dichtbij en ver weg en voor heel Gods schepping.

 

In dit kerkenpakket reiken we materiaal aan om een online themadienst vorm te geven rond Micha 6: 8. We danken al onze partnerorganisaties die mee hebben gedacht in de totstandkoming van dit pakket. Als geen ander zijn zij op de hoogte van de gevolgen die corona wereldwijd heeft voor kwetsbare mensen en bevolkingsgroepen. Dankzij onze partners kunnen wij in dit pakket de verhalen delen van christenen uit andere continenten. Naast de nood waarvan deze verhalen getuigen, mogen we ons ook laten bemoedigen door het krachtige geloof van veel christenen die onder moeilijke omstandigheden leven. Voor hen is corona niet de eerste crisis die ze meemaken. We kunnen veel van hen leren.

 

Juist nu: blijven bouwen aan Gods Koninkrijk

Fijn dat je meedoet aan deze extra Micha Zondag. Juist nu hebben we als kerk en christenen een opdracht en een boodschap voor de wereld. We zijn geroepen om de liefde die we ontvangen hebben, door te geven aan anderen – dichtbij en ver weg. We mogen hoopvol getuigen hoe Christus’ lijden, sterven en opstanding reden geeft aan ons bestaan. We zijn geroepen om recht te doen, trouw te betrachten en nederig de weg te gaan van onze God. Om die opdracht kunnen we niet heen. Juist nu willen we, in alle nederigheid en in vertrouwen op onze hemelse Vader, blijven meebouwen aan Zijn Koninkrijk wereldwijd. Laten we dit schouder aan schouder doen met elkaar!

—————————————————————————————————————————

[1] 20200417 Sjoerd Moeissie, Nederlands Dagblad, enquête onder bijna 1700 lezers.