'Vrede is een prachtig cadeau van God' Jakolien Meas

Blog Micah Global Consultation – Jakolien Meas

Het alweer dag 3 van de Micah conferentie in Peru. Vandaag is het thema vrede. Wat is vrede, hoe kunnen we ambassadeurs zijn van Gods vrede? Vrede…. de deelnemers van deze conferentie komen uit meer dan 60 landen, ook uit landen die in conflict met elkaar zijn, als Oekraïne en Rusland, Pakistan en India. Wat is voor hen vrede? Wat is het voor ons, in onze eigen context?

 

We hadden een prachtig begin van de dag: een deelnemer uit Oekraïne en een deelnemer uit Rusland, als zus en broer samen biddend voor elkaar, voor elkaars land, voor een eind aan de oorlog, voor wijsheid van leiders, voor Gods vrede. Samen zingen van Gods vrede in het Engels, Spaans, Hebreeuws, Arabisch, Oekraïens, Russisch, Portugees. Een klein voorproefje van de vrede die komt!

 

Johannes Reimer hield een bevlogen lezing over ‘een persoon van vrede worden’. Vrede zij met jullie – dit is de groet van Jezus aan zijn discipelen na zijn opstanding. En Jezus, de Vredevorst, stuurt zijn discipelen op pad met zijn vrede. Ook wij worden op pad gestuurd als ambassadeurs van die vrede. Johannes Reimer, geboren en opgegroeid in de voormalig Sovjet Unie, werd gemarteld en vernederd in een werkkamp, omdat hij christen was geworden. Maar hoewel christen, hij voelde haat naar de bewakers. Totdat hij in dat werkkamp Gods vrede ontving, en vanuit deze vrede kon leven. Vrede is geen theologie, je kan geen vrede make. Vrede is een prachtig cadeau van God. Met Gods Geest mogen we die shalom delen.

 

Cleopas van Thembalethu (Zuid Afrika): ‘vandaag werd ik me weer bewust hoe belangrijk het is om zelf een persoon van vrede te zijn, en een ambassadeur van Gods vrede. De vrede van Jezus is het belangrijkste, dat Hij je redder is, ook als je niet geneest, zoals zoveel mensen met aids in mijn omgeving’.

 

Bishop Zac Niringiye uit Uganda had een bevlogen betoog over gerechtigheid, een persoonlijk verhaal hoe hij vanuit zijn persoon en in zijn positie zich inzet voor gerechtigheid in zijn omgeving en in zijn land. Het verhaal inspireert mij en tegelijkertijd schuurt het en daagt het me uit: waar draag ik bij aan onrecht? Recht en gerechtigheid: ja! Maar waar moeten we die overgeven aan God? En hoe verhoudt het zich met Gods vrede en vergeving? Welke plek heeft recht doen in mijn doen en laten? Daar praten we over met elkaar tijdens lunch en in de wandelgangen.

 

Tijdens al deze ontmoetingen, lezingen, discussies en workshops besef ik weer hoe rijk we zijn als Gereformeerde Kerken (vrijgemaakt)/Verre Naasten in onze relaties met partners wereldwijd om te delen en van elkaar te leren om als kerken en organisaties Gods evangelie verkondigen in woord en daden, en wat zou het mooi zijn om nog veel meer ons te laten inspireren door onze broers en zussen! Zoals het nu deze dagen voor mij inspirerend is om zoveel bevlogen christenen te ontmoeten en samen je onder te dompelen in het thema met God – Vader, Zoon en Geest – en de bijbel als bron! Het voelt als een weekmoment op het kantoor van Verre Naasten waarin we met elkaar ons bezinnen op Gods woord en wat dit betekent voor ons leven en onze partners, ons werk en samen bidden voor onze partners en hun mission, elkaar en de wereld, met daarna gezellig koffie drinken met soms taart… maar dan een weekmoment die niet een half uur duurt maar vijf dagen! En doordat internet amper functioneert, kan ik ook geen werk mail lezen en tussendoor bezig gaan met mijn dagelijkse werk. Ik ga nog een paar dagen samen met al die broers en zussen uit al die verschillende landen hiervan genieten!

 

Deze blog is geschreven door Jakolien Meas van Verre Naasten

 

Lees ook de blog die Marco van der Graaf eerder deze week schreef.